چه بوی غریبی دارد بهمن امسال…

ماه بهمن هم آمد.الان را نمی دونم ولی دوران دهه فجر زمانی که ابتدایی بودیم جز قشنگ ترین دوران های مدرسه بود برامون.سرتاسر راهرو ها روزنامه های اطلاعات آویزان بود ،بچه های هر کلاس باید ،کلاس را تزئین می کردند و روز آخر یعنی قبل از 22 بهمن به کلاسی که قشنگ ترین تزئین را داشت جایزه میدادند.هرروز نوبت یک کلاس بود برنامه اجرا کنه و همه سعی می کردند بهترین و ناب ترین ایده ها را به کارببرند و به قول بچه های الان یک جورایی بقیه را سورپرایز کنند!وای چه روزهایی بود!بوی گل سوسن ویاسمن آید ….. ای روزگار…. کم کم بزرگ شدیم و بهمن ها هرسال بی رنگ تر و بی حال تر از سال قبل تارسیدیم به امسال ،بهمن 1388، 30 سال بعد از انقلاب 57 .
این روزها بیشتر از سالهای قبل به انقلاب فکر می کنم،بیشتر راجع به ان می خوانم بیشتر ازش می پرسم و بایک دید دیگه بهش نگاه می کنم.می دونم که قضاوت کردن درباره اینکه انقلاب57 کار درستی بوده یا نه،به سرانجام رسیده یا نه،حق بوده یا نه درعهده من نیست اما می بینم حداقل میتوانم که بفهمم آن روزگار را و بدانم خواسته های ان زمان را و جویا بشم دغدغه های آدمهایی را که به خیابانها آمدند،درکنج زندانها ماندند،شکنجه ها کشیدند و یا انقلاب کردند!
انقلاب!کلمه ای که امسال بیشتر از سالهای دیگه برام معنی و مفهوم داره و بیشتر از هر زمان دیگه ای لمسش می کنم.نمی دونم چرا ولی بهمن امسال برام خیلی غم انگیزه!بر خلاف سالهای گذشته که سرودهای انقلاب،تصاویرش،خاطرات زندان انقلابی های سال های انقلاب که برام همیشه جذاب بود؛امسال دیگه نمی خواهم ببینم، بشنوم !شاید چون می خواهند گزینشی و مطابق با صلاحدید خودشان(طبق معمول ) نشانم دهند!!!شاید هم چون امسال برام نقش تداعی کننده بعضی چیزهای ناخوشایند داره!نا خودآگاه یاد زندانی هایی می افتم که امروز دوستشان دارم و الان بیگناه در زندان اند!دیگه دوست ندارم فیلم ها و حرفهای تلویزیون راببینم،دیگه دلم نمی خواد آوازهایی را که تلویزیون پخش می کنه با خودم زمزمه کنم ،دیگه دوست ندارم آنچه راکه تلویزیون بهم میگه بپذیرم یا حتی باور کنم.وقتی که می یبینم با باورها و اعتقاداتم چه کرد!شایدم نمی توانم تحمل کنم وبپذیرم دورویی ها و رفتار متناقض آدم هایی را که هروقت دلشان خواست حق را باطل و باطل راحق برایم جلوه دهند!!که چطورفریادها و به خیابان ریختن ها و زندان رفتن ها وزندانی های30 سال پیش به حق بود و آنها انسانهایی آزادیخواه و امروز همان ها اگر به خیابان آیند و دادخویش را با فریاد سکوت سردهندمشتی اغتشاشگر و شورشی و ملعبه دست آمریکا و انگلیس … اند!!
هرچند که می دانم و می بینیم که امروز دیگر آن انقلابیهای 30 سال پیش ،آن تصاویر،آن فیلم ها و نشان دادن آن صحنه ها را هم بر نتابیدید!!و الا بخش نامه کردن سانسورتصاویر دستهای خونین و مقابله با سربازان گاردی وستم شاهی و مردم واتحادشان ،را چه نیاز و دلیلی بود!!
وقتی می گویم تحمل دیدن آنچه را که می گویید و نشان می دهید را ندارم،نه نشان از کم ظرفیتی ،کم تحملی بی منطقی من و همچو من هایی است که بیشتر از آن است که دیگر نمی خواهم اسیر دروغ پردازی هایتان شوم!که به آنها که 30 سال پیش برای آزادی انقلاب کردند همچنان وفادار بمانم و بگویم نخواهیم گذاشت خون پاکی را که برای آزادی داده اید را پایمال کنند و آنها را همچنان در دل و ذهن به خاطر آزادی طلبیشان بستایم که برای هدف ومقصودشان آنچه را که درست می دانستند ،انجام دادند!همچنان باغرور و افتخار صحنه های گذشته ای را که دیدم درذهن مرور کنم ،که اگر رفتند و کشته شدند و انقلاب کردند همه برای آزادی بود وبس؛که اشتباه امروزتان را به پای آنها ننویسم!که بگویم ،می دانم و می شناسم آنهایی را که امروز داعیه انقلاب دارند و آن زمان در کنج عافیت طلبیشان خزیده بودند !!یا همچو من اصلاًنبوده اند!!!
بهمن امسال در حالی شروع می شود که برخلاف همه سالهای گذشته ،بیش از پیش ؛به جمله جمله ،کلمه کلمه شعارها و سخنان مردمان آن روزگار فکر می کنم!استقلال آزادی جمهوری اسلامی …..در بهار آزادی جای شهدا خالی و و و. جای شهدا خالی…چقدر برایم ملموس تر شده است این شعار!!
بهمن امسال هم آمد ،اما در حالی که انقلابیون آن سالها، امروز محکوم به ضد انقلابی بودن، شده اند! فرزندان انقلابیون محکوم به براندازی و لایق زندان و… !شنیده بودم هر انقلابی فرزندان خودش را می خورد اما دیگر نمی دانستم با یک چنین اشتهایی!!!!
بهمن امسال هم آمد ،اما چه بوی غریبی می دهد!باز هم بوی خون و بغض در گلو و غم درسینه!
چه بوی غریبی دارد بهمن امسال….